Δημοσιεύτηκε στισ

Ulrich Alexander Boschwitz, Ο ταξιδιώτης, Εκδόσεις Κλειδάριθμος

Γραμμένο το 1938 και ξεχασμένο για χρόνια μέχρι που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, το βιβλίο αυτό είναι ένας ύμνος και ένας φόρος τιμής σε όσους άδικα κυνηγήθηκαν και εκδιώχθηκαν σε μία εποχή, αυτή του μεσοπολέμου, όπου πρόσωπα και συνειδήσεις, αξιοπρέπεια και ταυτότητες σβήστηκαν από τον χάρτη. Είναι πραγματικά ευχής έργον να αναδύονται στην επιφάνεια βιβλία όπως αυτό, ένα βιβλίο που περιγράφει δια του συγγραφέα του – θύμα και ο ίδιος – την ωμότητα και τη σκληρότητα των στιγμών σε μια Γερμανία όμηρο των δραματικών πολιτικών εξελίξεων, σε μια Γερμανία αιχμάλωτη ενός τερατώδους και επαίσχυντου ναζιστικού μορφώματος. Το βιβλίο συγκλονίζει ως προς την τραγική μοίρα του πρωταγωνιστή και μας μεταφέρει νοερά αλλά με ένταση την αγωνιώδη προσπάθειά του να μείνει αξιοπρεπής, ελεύθερος και κύριος της ζωής του.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Shaun Bythell, Το ημερολόγιο ενός βιβλιοπώλη, Εκδόσεις Key books

“Οποιοσδήποτε μορφωμένος άνθρωπος μπορεί να εξασφαλίσει τα προς το ζην από ένα βιβλιοπωλείο αν επιλέξει τη σωστή τοποθεσία και διαθέτει το κατάλληλο κεφάλαιο. Με την εξαίρεση των “σπάνιων” βιβλίων, το αντικείμενο δεν είναι δύσκολο στην εκμάθησή του και ξεκινάς με μεγάλο πλεονέκτημα αν γνωρίζεις ήδη κάποια πράγματα για το περιεχόμενο των βιβλίων”. Αυτά γράφει ο Τζορτζ Όργουελ στις Αναμνήσεις από το βιβλιοπωλείο, αποσπάσματα από το βιβλίο αυτό έχει παραθέσει ο συγγραφέας σε κάθε μήνα του ημερολογίου αυτού για να καταδείξει πόσο ιδιαίτερη είναι η εργασία ενός βιβλιοπώλη. Μέσα από το ημερολόγιο ο αναγνώστης και επίδοξος επισκέπτης ενός τέτοιου βιβλιοπωλείου θα καταλάβει τις ειδικές ικανότητες και επικοινωνιακές τεχνικές που καλείται να επιστρατεύσει ο “ήρωας” βιβλιοπώλης.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Ζυλιέν Γκρακ, Ένας επικίνδυνος γόης, Εκδόσεις Καστανιώτη

“…κάτω από τον χλιαρό ήλιο ενός πρωινού του Οκτώβρη, θόρυβοι γεννιούνται, αποσπώνται παράξενα από τη σιωπή όπως αποσπάται από το όνειρο η απότομη κίνηση ενός κοιμωμένου – η λευκή μπάρα ενός ξύλινου φράχτη τρίζει, ένα κουδούνι αντηχεί επί ώρα από τη μια ως την άλλη άκρη του ανυπόμονου δρόμου”. Ο αναγνώστης ήδη από την πρώτη σελίδα προετοιμάζεται για ένα ομιχλώδες αφηγηματικό τοπίο και μέσω της πραγματικά εξαιρετικής μετάφρασης της Ιφιγένειας Μποτουροπούλου μεταβαίνει σε μία αινιγματική στρατόσφαιρα από την οποία ίσως και να μην βγαίνει ποτέ, ακόμα και όταν οι σελίδες αυτές τελειώσουν. Και αυτό γιατί απομένει ένα τεράστιο ερωτηματικό, μια αέναη απορία ίση με την αινιγματική σφίγγα που δεσπόζει στη γη της Αιγύπτου.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Ντένις Τζόνσον, Η γενναιοδωρία της γοργόνας, Εκδόσεις Αντίποδες

Πρόσωπα μελαγχολικά και υπό διάλυση ψυχολογική, ήρωες με εσωτερικές ρωγμές και καταρρακωμένο ηθικό που δύσκολα διορθώνεται, αυτές είναι οι φιγούρες που μας παρουσιάζει ο Ντένις Τζόνσον στα διηγήματά του που είναι απόδειξη ζωής και θανάτου, μία συνεχής ακροβασία ανάμεσα στην ύπαρξη και την ανυπαρξία, έτσι όπως ο ίδιος διαχειρίζεται το παρόν και το μέλλον των εύθραυστων πρωταγωνιστών του. Ο Τζόνσον, όπως και στο μεγαλειώδες “Δέντρο από καπνό”, εφορμά και διεισδύει στο βάθος του ανθρώπινου πόνου και της άστατης ψυχολογικής κατάστασης και καταθέτει τις δικές του προσωπογραφίες ανθρώπων που μοιάζουν με κούκλες έτοιμες ανά πάσα στιγμή να σπάσουν και να κομματιαστούν. “Μεταμελείσαι για πράγματα που έχεις κάνει και μετανιώνεις για τις ευκαιρίες που άφησες να σου ξεφύγουν”.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Ανθολογία, Ο Μανόλης Αναγνωστάκης ανθολογεί, Εκδόσεις Μεταίχμιο

Ο Μανόλης Αναγνωστάκης πίστευε στη νεότητα του ποιητή γιατί όσο πιο νέος τόσο πιο δημιουργικός και εμπνευσμένος. Αδυνατούσε να κατανοήσει πώς ένας ποιητής με εμπειρία και ρυτίδες μπορούσε να ονομάζεται ποιητής. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που σταμάτησε ήδη από το 1971 να γράφει ποιήματα και στράφηκε σε άλλα είδη όπως το δοκίμιο, τα άρθρα και οι μελέτες. Δεν ένιωθε άλλο την ανάγκη να γράψει, αισθανόταν πως ο ποιητικός οίστρος του τον εγκατέλειψε, τα χρόνια τον φόρτωσαν και το μελάνι της ποίησης στέγνωσε για να το πω πιο ποιητικά. Ο ίδιος είχε πει: «Η ποίηση είναι μία πρώιμη περίοδος της ανθρωπότητας. Δεν μπορεί ένας πενήντα χρονών ν’ αρχίσει να γράφει ποιήματα». Δεν δημοσίευσε ποτέ κακά ποιήματα γιατί δεν υπήρχαν για εκείνον τέτοια, αν διέβλεπε πως κάποιο ποίημα δεν τον ικανοποιούσε, το άφηνε στην άκρη σαν να μην υπήρχε, το έβγαζε από το συρτάρι της μνήμης του.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Σεμπάστιαν Περέζ & Μπενζαμέν Λακόμπ, Ο μάγος του Οζ, Εκδόσεις Κόκκινη κλωστή δεμένη

Όλοι μας γνωρίζουμε τα σπουδαία έργα που έχει να προσφέρει η παγκόσμια κλασική λογοτεχνία. Ακόμα και αν δεν τα έχουμε διαβάσει ,σίγουρα θα έχουμε δει μια ταινία, μια τηλεοπτική σειρά ή μια θεατρική παράσταση βασισμένη σε αυτά, θα έχουμε ακούσει συζητήσεις που θα τα περιλαμβάνουν ή τουλάχιστον θα ξέρουμε την υπόθεσή τους. Ακόμα κι αν δεν ξέρουμε ποιος τα έγραψε ή πότε, όλοι λίγο πολύ ξέρουμε τους βασικούς ήρωες και τα μηνύματα που θέλουν να περάσουν. Επομένως, πολύ εύκολα μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί «γιατί να διαβάσω ένα κλασικό βιβλίο;»Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Kate Quinn, Η κυνηγός του Χίτλερ, Εκδόσεις Κλειδάριθμος

“Οι νεκροί δεν μπορούν να δώσουν κανέναν αγώνα, εμείς οι ζωντανοί πρέπει να δώσουμε τον αγώνα γι’ αυτούς. Πρέπει να θυμόμαστε, γιατί υπάρχουν και άλλοι τροχοί που γυρίζουν, εκτός από τον τροχό της δικαιοσύνης. Ο χρόνος είναι ένας από αυτούς, ένας πελώριος και αδιάφορος τροχός, κι όταν κυλάει ο τροχός του χρόνου και οι άνθρωποι ξεχνούν, υπάρχει κίνδυνος να ξαναβρεθούμε στην αρχή του κύκλου”. Αυτά γράφει ο αδερφός του δολοφονημένου στρατιώτη Σεμπάστιαν Γκράχαμ – φανταστικά πρόσωπα και τα δύο – στο άρθρο του για την καταδίκη της Κυνηγού, στην σύλληψη της οποίας συνέβαλε τα μέγιστα και ο ίδιος. Η συγγραφέας πιάνει το νήμα μιας ακόμα ιστορίας του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου και χτίζει ένα εκτενέστατο αλλά πολύ συναρπαστικό και καθηλωτικό μυθιστόρημα για όσα φρικτά εκτυλίχθηκαν από Ναζί σε βάρος αθώων ανθρώπων.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Η ρωσική ψυχή, Εκδόσεις Πατάκη

Ταπεινός και καταφρονεμένος, αιώνιος σύζυγος, αδερφός του εαυτού του, έφηβος που πέρασε την ζωή του μέσα σε λευκές νύχτες, αυτός είναι ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. “Τα διηγήματα που περικλείονται στα κείμενα του Ημερολογίου ενός συγγραφέα συνιστούν αυτόνομα λογοτεχνικά έργα, μπορούν όμως να εκληφθούν και ως παραβολές, να υπηρετήσουν ως καλλιτεχνικές εικονογραφήσεις των ιδεολογικών επιχειρημάτων που ο Ντοστογιέφσκι προτείνει στα άρθρα που τον πλαισιώνουν”. Αυτά γράφει η Rosamund Bartlett, στην εξαιρετική εισαγωγή, αναλύοντας με λεπτομέρεια τους λόγους που οδήγησαν τον Ρώσο συγγραφέα να καταγράψει τις σκέψεις του σε αυτό το ημερολόγιο, το οποίο αν μη τι άλλο αποτελεί αυτοτελές έργο και μάλιστα μεγίστης σημασίας.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Πόλα ΜακΛέϊν, Στο Παρίσι με τον Χέμινγουεϊ, Εκδόσεις Ψυχογιός

“Αν είσαι αρκετά τυχερός για να έχεις ζήσει στο Παρίσι όταν ήσουν νέος, τότε όπου και να πας την υπόλοιπη ζωή σου, μένει πάντα μαζί σου, γιατί το Παρίσι είναι μια κινητή γιορτή” έχει δηλώσει ο Χέμινγουεϊ για το Παρίσι, όπου έμελλε να γίνει το πεδίο δράσης καλλιτεχνών, ποιητών, συγγραφέων και άλλων δημιουργών. Το Παρίσι αποτέλεσε πεδίο δόξης λαμπρό στην περίοδο του μεσοπολέμου και αποτέλεσε το ιδανικό χωνευτήρι σκέψης και παραγωγής έργων με παρέες όπως αυτές που συγκεντρώνονταν γύρω από την εμβληματική Γερτρούδη Στάιν. Η συγγραφέας με την έρευνά της μέσα από βιβλία που αναφέρονται στην εποχή αλλά και με όπλο την εξαιρετική αφήγησή της, μας μεταφέρει νοερά στο Παρίσι της δεκαετίας του 1920, στην Παμπλόνα, την Αυστρία ακολουθώντας το νήμα της ζωής του κορυφαίου Έρνεστ Χέμινγουεϊ και της πρώτης γυναίκας του, της Χάντλι Ρίτσαρντσον.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Patrick Boucheron, Λεονάρντο και Μακιαβέλι, Εκδόσεις Πόλις

“Έχουμε ανάγκη την ιστορία, γιατί μας χρειάζεται η ανάπαυλα. Μια παύση για να καταλαγιάσει η συνείδησή μας, για να διατηρήσουμε τη δυνατότητα να έχουμε συνείδηση – ως έδρα όχι μόνο της σκέψης, αλλά και ενός πρακτικού λόγου που θα μας δίνει κάθε ελευθερία δράσης. Σε αυτό το έργο αφοσιώνονται με απόλυτη συνέπεια οι ποιητές: να διασώσουν το παρελθόν, να διασώσουν τον χρόνο από τους φρενήρεις ρυθμούς του παρόντος”. Αυτά μεταξύ πολλών άλλων δήλωσε κατά το εναρκτήριο μάθημα ο Patrick Boucheron στο Collège de France, ένα από τα ιστορικότερα ιδρύματα της Γηραιάς ηπείρου. Σε αυτό το μάθημα υπό μορφή διάλεξης ο ιστορικός Boucheron θα σημειώσει τα ιστορικά γεγονότα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας των εξουσιών της Δυτικής Ευρώπης κυρίως μεταξύ 13ου και 16ου αιώνα όταν και διαδραματίστηκαν συγκλονιστικές αλλαγές που έμελλε να γίνουν σημείο αναφοράς και για τα επερχόμενα χρόνια. Αυτή η ομιλία του κυκλοφορεί με τη μορφή βιβλίου επίσης από τις εκδόσεις Πόλις με τίτλο “Τι μπορεί να κάνει η ιστορία”.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Hugo von Hofmannsthal, Η ιστορία ενός στρατιώτη, Εκδόσεις Κουκούτσι

Ο Πωλ Βαλερύ είχε δώσει κάποτε τη δική του ξεχωριστή εκδοχή για το πώς ορίζεται η έννοια πόλεμος με τα παρακάτω λόγια: “Πόλεμος είναι όταν αλληλοσκοτώνονται άνθρωποι που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, επειδή κάποιοι άλλοι, που γνωρίζονται καλά μεταξύ τους, δεν κατάφεραν να συνεννοηθούν”. Η ιστορία ενός στρατιώτη είναι ένα κείμενο αποκαλυπτικό της εσωτερικής έντασης που επικρατεί στον ψυχισμό ενός ανθρώπου που μοιάζει χαμένος στις σκέψεις του. Πριν ή μετά από τη μάχη ο ήρωας του Χόφμανσταλ συγκλονίζεται από εικόνες της παιδικής του ηλικίας που διατρέχουν το μυαλό, από στιγμιότυπα που χάραξαν τη μνήμη του και τώρα που φαίνεται να βρίσκεται σε σύγχυση για όλα αυτά που βιώνει στο μέτωπο επανέρχονται σκηνές δραματικές και τον αναστατώνουν.Περισσότερα

Δημοσιεύτηκε στισ

Μισέλ Φουκώ, Η ζωγραφική του Μανέ, Εκδόσεις Νήσος

Είναι ευχής έργον, όχι μόνο για τον ειδικό αλλά και για τον κάθε αναγνώστη, να μπορεί να έχει στα χέρια του ένα τέτοιο πόνημα, ένα βιβλίο το οποίο προσφέρει μία τόσο εμπεριστατωμένη ερμηνεία ως προς την ζωγραφική του Μανέ από έναν κορυφαίο στοχαστή όπως είναι ο Γάλλος φιλόσοφος Φουκώ. Το βιβλίο αυτό, το οποίο ουσιαστικά είναι η απομαγνητοφώνηση μιας εκ των ομιλιών του στην Τυνησία το 1971, είναι αποτέλεσμα μιας συστηματικής ασχολίας του Φουκώ με την ζωγραφική του Μανέ ήδη από το 1964, τον ζωγράφο που προκάλεσε σκάνδαλο τόσο με τον πίνακα “Πρόγευμα στη χλόη” όσο και με το έργο του “Ολυμπία”. Ο Φουκώ εστιάζει σε εκείνα τα σημεία του έργου του Μανέ επιθυμώντας να καταδείξει το πρωτοπόρο του πνεύμα και την καλλιτεχνική του διορατικότητα.Περισσότερα